روزه نذری پاکستانیها برای فتح خرمشهر!

به محض اینکه به پاراچنار (منطقه ای با 400 هزار نفر جمعیت در پاکستان) رسیديم از به روز بودن و تحلیلهای خاص اهالی این منطقه دورافتاده به شدت تعجب کرديم. با آنها صحبت کرديم، گفتند: «ما اینجا اینترنتی داریم که سایتها را به سختی باز می کند اما هر روز به سایت khamenei.ir سر میزنیم و نامهها، پیامها، سخنرانیها، استفتائات و... را مرور می کنیم.

در پاراچنار، بالاي سر قبر شهيدان پرچم و ياحسين (ع) يا جمهوري اسلامي ميبينيد، اصلاً پرچم پاكستان نیست! به خانه هر پاراچناري كه ميرويد، عكس امام و آقا و شهدا بيشتر از عكس شهداي خودشان است. پاراچنار پر از شهيد است، ولي روي در و ديوار دانشگاهش پر از بيانات حضرت آقاست كه آنها به نام «مقام معظم رهبري» نام ميبرند. چه سر سفرهشان بنشينيد، چه سر مزار شهيدانشان برويد، اولين دعائي كه ميكنند، سربلندي جمهوري اسلامي است و اولين چيزي كه از خدا ميخواهند، سلامتي مقام معظم رهبري و سيد حسن نصرالله و شادي روح امام و شهداست. از شهيد رجائي، شهيد چمران، شهيد بهشتي، حتي شهيد همت و ديگر شهداي دفاع مقدس ما اسم ميبرند.
خيلي از بچههايي كه در پاراچنار شهيد شدند، در دفاع مقدس ما هم حضور داشتند. سال 61 به پاراچناریها خبر ميرسد كه عمليات بيتالمقدس و آزادسازي خرمشهر طولاني شده است. آن موقع شهيد عارفالحسيني که مدرس مدرسه جعفريه پاراچنار بود به طلاب مدرسه ميگويد بيائيد يك روز روزه نذر كنيم تا انشاءالله خداوند نذر ما را قبول كند و خرمشهر آزاد شود. اتفاقاً آنها روز سوم خرداد روزه گرفتند، اما زمزمه قضيه روزه گرفتن به مردم منطقه و روستاهاي اطراف هم رسيده بود و تقريباً همه مردم آن روز روزه گرفتند. بعد از ظهر همان روز خرمشهر آزاد شد و مردم شادماني كردند.
فرداي آن روز اعلام شد كه ميخواهيم در حسينيه مركزي شهر جشن بگيريم. آقاي ضياءالحق، رئيسجمهور وقت پاكستان كه همپيمان صدام هم بود وقتي متوجه شد چنين اتفاقي افتاده است به سلفيهای پاکستان چراغ سبز نشان داد و آن ها در روز برپائي جشن، در سه روستاي جنوب پاراچنار تمام شيعيان را كشتند. وقتي خبر رسيد كه چنين اتفاقي افتاده است جشن تبديل به عزاداري شد، ولی مردم پاراچنار هيچگاه از اعتقاد و ارادت به انقلاب جمهوري اسلامي دست نكشيدند.

برشی از خاطرات سهیل کریمی، کارگردان مستند «زخم پیوار» از سفر به پاکستان

پایگاه مقاومت کربلا روستای صحرارود...